-Miraç
Alacaklı gibi kapıyı yumruklarken, parçalanan ellerim çok feci bir şekilde sızlıyordu ve kanlar süzülmeye devam ediyordu ancak umurumda bile değildi. Adeta burnumdan soluyordum ve gözlerim acıyordu. Nefes nefeseydim, kendimi kontrol edemiyordum. Öfkem tüm bedenimi ele geçirmişti. Her an kapıyı pencereyi indirebilirdim ki sonunda Erdem panik bir yüz ifadesiyle açtı kapıyı. O an içime bir şey oturdu anki ve buz kesmiş bir vaziyette baktım suratına...
" Şeyda nerede? " diye sordum önce. Sesim o kadar zor çıkmıştı ki... Korkuyla dolan gözlerini kanlı ellerime sabitleyip yutkunurken konuştu.
" Yürüyüşe çıktı... Bu halin ne? Neler oluyor? " demesiyle birlikte elimi boğazına attım ve bir anda içeriye dalarak kapıyı sertçe ayağımla kapattım. Elimle de iyice boynunu kavradım ve onu korid
