Demhat'ın yoğun bakışları altında büyün tenim karıncalanmaya başlamıştı. Neyse ki bu heyecan dolu an Dicle'nin sesiyle bölünmüştü.
"Xezal, kahve yapmayacak mıyız?" Bakışlarımı Demhat'tan çekerek mutfak kapısından bize bakan Dicle ve Arin'e baktım.
Yapacağız tabi," deyip, Demhat'a baktım. "Haydi yukarı çık da tuzlu kahveni getireyim." Dedim, alayla. Kaşları bir an çatılırken gözlerime şaşkınlıkla baktı. "Gece gece beni zehirleme güzelim. İlk günden bunu yapma."
"Güzelim" kelimesiyle yüzümün ısındığını hissettim. Bir an gerçekten güzelin miyim diyerek dalga geçmek istesem bile bunu yapmayıp, Demhat'ı iterek yukarıya gönderdim.
İlk günden bu kadar samimi olmamalıydık. Nede olsa henüz iki yabancıydık. Ne ara bu kadar samimi olduğumuzu çözemeden mutfağa girdim.
Sevda tencereyi ocağa bırakt
