27. Bölüm - Part 2 Düzinelerce kafa karışıklığım içinde zeytin karası gözlerine bakarken yanağımın içini ısırdım. Aramızda derinleşen uzaklığın her sebebi karşılıklı sustuklarımızdı. Bugün bunu daha iyi anlamıştım. O yüzden o gözlerime bakarken "Bu gece kendini daha iyi hissedersen," diye mırıldandım. "Biraz konuşalım mı?" Tebessümünün kıvrımları yavaşça solmaya başladı. "Konuşalım." Dedi buna rağmen. Merak ettiklerimin dehşeti karşısında korkuyordu muhtemelen ama hayatım da ona karşı ilk kez nazik olma niyetindeydim. Sormayacaktım. Sadece onu anladığımı söyleyecektim. Belki bu sayede mektubunda dilediği gibi ona güvenmeye başladığımı anlardı. Eve girmemizle birlikte karşılaştığımız sahne müthiş şaşırtıcıydı. Nallarında tekerlek olan gerçek büyüklükte bir midilli salonun ortasındaydı v

