19. Bölüm - Part 2
Ne dersem diyeyim ne kadar ısrar etmiş olursam olayım sadece hastaneye kadar gelebildim. Sonrasında Hazan beni hastane kafeteryasına bırakıp annesini başıma dikti. Oysa niyetim kimsenin ayağına bağ olmak değildi. Aksine, ben elimden ne geliyorsa amade olmaya gelmiştim.
"Ayşem'in nesi var?" Diye sordum usulca. Nare anne elindeki su şişesini masanın kenarına iliştirirken dudaklarını mühürleyip bana baktı. Bu bakışta anlamam gereken her bir ima vardı. Mesela, Ayşem duyduklarını hazmedemedi, stres oldu, bebek strese dayanamadı... Gibi pek çok ima. Ancak Nare anne sadece "Biraz üzüldü." demekle yetindi.
"Peki, şimdi iyi mi?" Diye sordum çekinerek. Nare annenin ifadesinden bize yönelik tavrını okuyamıyordum ne yazık ki. Bize kızgın mı, yoksa hak mı veriyor? Yoksa amca ağa
