Jace elimden tutarak beni arabaya doğru götürdü.
"Bırak" dedim güçsüz sesimle.
Jace beni arabaya bindirip son hız sürmeye başladı.
Yüksek bir uçurumun kenarına gelmiştik. Arabadan inip kaputa yaslandım.
Gözyaşlarım bu kadar ağlamaya hala nasıl kurumamışlardı. Neredeyse 1 haftadır ağlıyordum.
Jace yanıma gelip yaslandı.
"1 haftada geldiğimiz hale bak, az önce neredeyse intihar ediyordun."
Konuşmadım, gücüm yoktu.
"Konuşmayacak mısın benimle?"
"Canım yanıyor, seninle her konuştuğumda daha çok yanıyor canım. Dayanamıyorum artık, ben sizin gibi güçlü değilim. İnsanım hala."
"Özür dilerim, en başından beri ikimizde hatalıydık ama her şeyin başında benim seninle konuşmamam var tabi. Şüphelenmen normaldi, ikimizde ağır konuştuk birbirimize. Kırdık birbirimizi, biliyorum eskisi gibi ola
