Jace dudaklarımdan ayrılıp bizi kucağına aldı, yavaşça yatağa yatırdı.
Üzerimdekileri çıkarıp kenara attım.. sadece iç çamaşırlarım vardı.
Jace yanıma uzandı, elini karnıma koydu yavaşça. Üzerimize bebeğimizin battaniyesini örttü.
Sanki dokunduğu yer uyuşuyordu.. karnımın içinde garip bir his oluşmuştu.
Sanki babasını hissetmişti.
"Onu duymama izin verir misin?"
Düşüncelerimi açtım, tepkisini merak ettiğim için gözlerine bakıyordum.
Gülümsedi, gözlerinin içi parlıyodu.
"Napıyor?"
"O çok mutlu.. seni çok seviyor. Ona minik yaramaz mı diyorsun?"
Sırıtarak kafa salladım, Jace'de sırıttı.
"Beni de sevmiş ama biraz kızmış bana. Seni üzdüğüm için o da üzülmüş."
Yüzü asıldı.
"Affetmek istiyormuymuş seni?"
Burukça gülümsedi.
"İstiyor ama korkuyor?"
"Neden korkuyor?"
"Ayrılmamızda
