Boğulmadım. En azından fiziksel olarak. Çünkü içimdeki yıkımların altında tam olarak nefessiz kalıyorum.
Kıyıya çıktığımda tir tir titriyordum. Suyun içinde ne kadar durduğumu bilmiyorum. Ancak içimdeki yangına bir miktar su serpilmiş gibi hissediyorum. Deniz hep bana iyi gelirdi. O serin tuzlu suyun içine kendimi bıraktığımda asla ulaşamadığım bir huzura ulaşmış gibi hissederdim. Dibe dalıp yüzerken kendimi hiç hissetmediğim kadar özgür hissederdim. Ve şimdi denizin o iyileştirici etkisini yine hissediyorum vücudumda.
Daha sakinleşmiş durumdayım. Çok daha aklı başında hissediyorum kendimi. Kendime gelmişim gibi. Ancak gece sabaha varmak üzereyken bomboş bir kumsalda denize girseniz bile kaçamadığınız bazı şeyler vardı. Kalbimin en derininde hissettiğim o acı hala yüreğimi kanatıyordu.
