Orada, o yatağın üzerinde, o pozisyonda ne kadar kaldım hiç bilmiyorum. Adeta zihnim uyuşmuştu ve ben hayatımda bu kadar derin bir acı yaşamadığıma emindim. Göğsüme sakladığım o notla birlikte öylece yatıyordum sadece. Kalbim hiç onarılamayacak bir darbe almış gibiydi ve ben bu sefer o enkazdan kalkamayacakmış gibiydim.
Ailemin ne olup bittiğine dair bir fikri yoktu ve bu bilinmezlik onları telaşlandırmıştı. Bir ara annemin neler olduğunu anlatması için Defne'yi tehdit ettiğini duymuştum. Kardeşim ise yine arkamızı toplamayı gururla başararak Melihlerin dedesinin biraz rahatsızlandığını ve acilen İstanbul'a dönmeleri gerektiğini söylemişti.
Annem bu hikayeye inanmak istememesine ek benim neden odadan çıkmadığımı ve neden misafir odasında yattığımı sorduğunda ise dünün yoğunluğundan ve
