Hastanede geçirdiğimi şu iki günün sonunda Demir iyiye tamamen gidince doktor bizi taburcu etmişti. Demir evi harabeye çevirdiği için orada kalamayacağı için, bizde hep birlikte Selim'in evine gelmiştik. Bir an bile Demir'in yanında ayrılamıyordum, sürekli beni yanında istiyordu. Bir adım atacak olduğumda hemen durduruyordu beni ve gitmemden korkuyordu. Aslında bugün kadar aklımda yeniden gitmek yoktu. Demir'e her şeyi anlatıp ondan bu işleri bırakmasını isteyecek ve güzel bir hayat kumayı düşünüyordum bebeğimiz ile ama Demir bana bugün ona bunu yapanın Taner olduğunu söyleyene kadar. Taner hayatımıza kara bir bulut gibi çökmüştü ve ben onun yüzünden güneşe hasret kalmış gibi hissediyordum. Onun ismini duymak bile korkularımın büyümesini sebep oluyordu. Şimdi o odada yatağında uyumaya deva
