Gölge

Admon

...

Vaha yatağından sıçradı, etrafa hızlı bir şekilde bakındı, kalbi deli gibi atıyordu ama etrafta hiç kimse yoktu.

- Kim var orada?

- Buradayım.

Nefes alışverişleri sıklaşırken etrafa bakınmaya devam etti, sonra bir an dikkatini bir şey çekti. Camın yansımasında belli belirsiz bir silüet vardı. Korku içinde atan kalbine engel olmaya çalışarak yavaşça cama doğru yaklaştı, yaklaştıkça görüntü daha net görünüyordu. Sonunda net bir şekilde görebildiğinde kalbi artık çılgınlar gibi çarpıyordu, Vaha eliyle kalbini tuttu, nefes almaya çalıştı, zorla da olsa birkaç kelime çıktı ağzından.

- Admon? Bu nasıl olur ?

Ne kadar korktuğunu anlatabilecek pek bir kelime yoktu. Sonra bir an durup düşündü, rüya görüyor olmalıydı, elini sertçe ısırdı, acı vücuduna yayılırken hiç tepki vermedi. Şu an gördükleri acıdan daha beterdi. Birkaç adım geriledi, ne yapmalıydı, yardım çağırmayı düşündü ama nasıl, onu kimse duyamazdı, belki de görüyorlardır diye düşündü. Etrafa deli gibi el sallama başladı .

- Yardım edin, imdaat!

Birkaç dakika boyunca aynı şeyi yapmaya devam etti ama görünüşe göre onu kimse görmüyordu. Tekrar Admon'ı gördüğü yere baktı, artık bir şey görünmüyordu. Korkak adımlarla tekrar yaklaştı.

- Saçmalamayı bırak ve beni dinle!

Vaha çığlık atıp uzaklaştı.

- Admon, sen misin?

- Evet benim, beni iyi dinle çok fazla vaktim yok. Sana ne söylediler bilmiyorum ama seni kandırıyorlar, hiçbir şey düşündüğün gibi değil. Sana gerçekleri anlatacağım ama bunun için bana güvenmen gerek. Oradan çıkmalı ve benim yanıma gelmelisin.

- Sana güvenmiyorum, bunca zaman neden anlatmadın, şimdi mi aklına geldi gerçekleri anlatmak?

- Şu an bunları konuşmak için doğru zaman değil. Ben seni korumaya çalışıyordum ama böyle olacağını düşünmemiştim, tek amacım seni korumaktı, bunca zaman boyunca seni hep korumadım mı?

Vaha bir an affalladı, sahi korumuştu aslında, çok fazla bir şansı olmadığını biliyordu, neticede Admon da orada bir çalışmadı ama diğerlerine göre her zaman farklı olmuştu. Hem onu kurtarmıştı, uzun bir süre boyunca ona huzur vermeye çalışmıştı.

- Bana inanmam gerek, sadece seni korumaya çalışıyorum, bilmediğin çok şey var. Her ne yapıyorlarsa bir yolunu bul ve onlardan kurtul. Yalnız olduğunda seni bulacağım hiç şüphen olmasın.

Bir anda görüntü gitti. Vaha hızla cama koştu daha yakından baktı ama yok olmuştu, sadece kendi yansımasını görüyordu.

- Sana inanmam için fazlası lazım, hey nereye gittin? Admon? Bana açıklama yapmak zorundasın?

Titreyerek yere çöktü, nasıl bir saçmalığın içine düşmüştü, kime nasıl inanacaktı, kimin doğru söylediğini nasıl bulabilirdi. Sanırım şu noktada sadece bir seçim yapmak gerekiyordu. Simon ya da Admon birini seçecekti ve diğeri için bir daha başka bir şansı olmayacaktı.

Elleriyle yüzünü övdü, gözlerini uzun bir süre kapalı tuttu. Seçim yapmak neredeyse imkansızdı, birini uzun zamandır tanıyordu ama hiçbir zaman ona güvenememişti, diğerini yeni tanıyordu, nitekim daha çok güven veriyordu ama ya Admon'ın dediği gibi yalan söylüyorsa.

- Offfffffff, lanet olsun. Neden her şey bu kadar zor olmak zorunda ki?

Kafasını dizlerine dayadı, soğuk zeminde bir süre öylece oturdu. Düşünceler ve sıkıntı içini kemirip duruyordu, yapabileceği hiçbir şey yoktu, yine düşünceleri ile baş başa kalmıştı. Yatağa uzanıp birkaç saniye boş boş etrafa bakındı, sonra gözüne masadaki defter ve kalem ilişti. Yavaşça kalkıp defteri karıştırdı ama boştu. Defterin bir tarafına Simon, diğer tarafına Admon yazdı. Şu an aklına bir fikir gelmişti, ikisinin de artı bildiği artı yönlerini yazacaktı, içinde tek bir şüphe duymadan gördüğü şeyler olacaktı. Böylece sonunda en fazla kimin artısı varsa o kazanacaktı.

- Oldukça adil, beni kimse bunun için suçlayamaz.

Uzun bir süre düşündü ve nihayet yazmaya başladı. Saatler boyunca masanın başından ayrılmadı ta ki sayfada birkaç kelime yazılana kadar. Nihayet artık bir şey kalmadığına inandığında kalbi küt küt atıyordu. Şimdi sıra saymaya gelmişti, önce Simon 'ı saydı, sonra titreyerek Admon' ı. Sonucu görünce içinin sızladığını hissetti, burada her ne olursa olsun birini kaybetmişti ve kazanan kişi için de asla emin değildi.

- Lanet olsun...

Hadi başlayalım o zaman.