Savaş elimi sıkıca tuttu.
"Oğlum az önce selamlaştın ya tanışmışsın zaten sende neye şaşırıyorsun ki bu kadar."
Vural'ın suratındaki şok ifadesi şiddetini arttırıyordu. Az sonra olacakları düşünüp kendimi daha çok mahvediyordum şuan ne desem faydası yok ne desem kelimeler kifayetsiz kalırdı.
"Ama ben yani Barış..."
Gözlerimi kapadım adam haklı diyecek ki senin karım dediğin hatun iki gün önce kardeşinle el ele öpüş kokuş haldeydi.
"Vural gelsene lan sana ne göstereceğim şu bizim İsmolar vardı ya hani."
Vural'ın kolundan tutup çekmeye başladı Barış Vural itiraz etmeden onunla gitti Savaş bana dönüp.
"Kolejden arkadaşı Barış'ın."
Biliyorum geçen gün öğrendim ben bunu diyemedim tabi.
"Aaa öyle mi? Yıllar sonra ziyarete gelmiş ne güzel."
Birde gelmez bir daha karşılaşmayız diyordu da
