Canım yanıyordu: gözlerim acıyor, şakaklarım sızlıyor, karnımın alt kadranın hissettiğim ağrının zonklayışı bacaklarımı titretiyordu. Göz kapaklarımın ağırlığını kaldıramazken ne zaman uyuyakaldığımı hatırlayamadım. Zorlukla gözlerimi açtığımda karanlık bir odanın içinde olduğumu zar zor idrak ettim. Başımdaki sızının şiddeti uyanışımla artarken yüzümü buruşturup inledim.
Birden anımsadım: ağrım vardı, ellerim karnıma dolandı; Cihat beni bekliyordu, tuvalete gitmiştim kanamamın devam edip etmediğine bakabilmek için.
“Bade…”
İsmimi duymanın verdiği şaşkınlıkla irkildim, kalbim korkuyla doldu. Birisinin tuvalete girdiğini duymuştum, kabinden çıkmıştım… Sonrasını bir türlü hatırlayamıyordum.
Yattığım yerden titreyen vücudumla doğrulurken midem bulandı. Hiçbir bulantıya benzemiyordu, sa
