Okula gitti. Akşam eve geldiğinde Cihan’ın iki hafta evde olmayacağını öğrendi. Hayat bana güzel dedi içinden. Zeki, Gül ve evdeki korumalardan güvenliğe kadar tüm çalışanların göz bebeğiydi. İş yaptırmadılar. Hatta bir kaç gün Didem’de kalıp projeyi tamamladılar. Teslim ettiklerinde derince soluklandılar.
Hafta sonu iyice yorulmuştu. Hazır Cihan’da yokken sincaplarını alıp odadan çıktı. Mutfak masasında Zeki ve Gül birbirlerine kur yapıyordu. Gülümsedi. Zeki
-Hah bunlar mı o sevimliler? Getir bakayım… Güll baksana ne şirinler
-Ama Zeki bilirisin. Cihan Bey böyle hayvanları sevmez. Tek sevdiği kurt köpeğidir.
Zeki sakince
-Daha gelmez korkmayın.
Gül
-Haklısın. Kahvaltımızı arka bahçede yapalım mı?
Mercan gülümsedi. Gülünce yüzünün her bir santimi değişime uğruyordu.
-Zeki amca
