Cihan kendine saydı mı tabii canım… Fadime telaşla Mercan’ın elinden tutup okşamaya başladı. Hatice doğru derdi. Deliliği de delilikti. Cihan’la aynıydı ya. Eyvah dedi içinden yandık ki ne yandık. Birdiler iki oldular yaaa…
-O nasıl söz. Kiminmiş o ev?
Başı ile Cihan’ı gösterdi. Emine
-Kız, kız, kız sen kim abim kim?
Sinirle Emine’ye bakındı.
-Ne saçma soru… Ben benim o da o işte.
Cihan yaklaşınca.
-Gelme dur dedim.
Mehmet baba
-Güzel kızım bir gecelik abinlerle anneannenlerle konağa gidermisin?
-Olamaz.
Hikmet araya girmişti.
-Mehmet ağa biz torunumuzu alıp gidelim sabaha
Sinirle Hikmet’e baktı.
-Seninle mi gelicek mişim?
Fadime ve Hatice’nin koluna girdi.
-Tamam babacım. Ama söyle gıcığa yanıma gelmesin.
-Sessizce minibüse doluştular mı? Evet. Heyecanla planlad
