Aşağı salonda Cihan’ın canına okunmuş muydu? Her zamanki gibi… Bir farkla bu sefer ilaveler vardı canım. Her ne kadar Hatice Cihan’ı korumak istese de kendi torunu bet olsa da Aydan ve Ceren’de kadronun içindeydi. Cihan sonunda olanca gücü ile bağırdı.
-Bitti mi? dövmeniz sövmeniz bitti mi?
Hakan, Cıvan ve Baran gülüyordu. Kadınlar Mehmet babanın gözlerinin içine bakmaktaydı.
-Bitti mi dedim ulan. Ulan Emine elin çok ağır. Dul kalçan dullll bak derim sana.
Civan kükredi
-Hoşt lan o nasıl konuşma.
Senin cadıyı üzerime sal iyice dövsün. Azcık konuştuk mu o nasıl konuşma? Hadi be… Bıktım canımdan… Yetti artık bittiyse defolup gidiyorsunuz.
Hakan sırıttı
-Nereye lan nereye gitcez?
-Bağ evine. Bi kaç gün yok olun.
Civan sırıttı.
-Oldu paşam oldu…
Sinirle babasına bakındı
