Hazal aklından geçen felaket senaryolarıyla Bursa’ya gitmek isterken annesini karşısında bulmuştu. Sevinçten boynuna sarıldı. “Şükürler olsun iyisin!” dedi. “Sana bir şey oldu diye çok korktum!”
Nasıl davranacağını şaşıran Hatice panikledi. Akın’ın gözünün içine bakarak geri çekildi. Tedirgin olmuştu. Kızına neden korktuğunu, ne olduğunu sordu.
“Sedef teyze aradı. Evinin kapısı açıkmış. Yerlerde kan varmış, polisi aramış.”
Hazal nefes almadan hem hızlı hızlı olanları anlatıyordu hem de annesinin iyi olduğundan emin olmak için üzerini kontrol ediyordu. Hatice daha çok şaşırdı. Hazal’dan sakin olmasını istedi. Anlattıklarından bir şey anlamadığını, okuldan bir arkadaşının kızının düğünü için İstanbul’a geldiğini anlattı. “Dönmeden, hazır gelmişken sana uğramak istedim,” dedi. “Benim hiçbi
