Sabah gözlerimi açtığımda dün geceden kalan izleri hatırlamamaya çalışıyordum.
Peter Horley dün gece resmen beni öpmüştü. Bunu yapış amacının ne olduğunu bir türlü bulamasam da buz tutan kalbimi sıcacık öpüşü eritmişti. O öpücükten sonra yapabildiğim tek uzandığım koltukta yan dönerek onunla aramdaki mesafeyi tamamen kapatmaktı. Arkama döndüğüm için nasıl bir tepki verdiğini o an anlamamıştım ama bana güldüğüne kesinlikle emindim. Çünkü o hafif gülüşü on kilometre öteden duysam bile ona ait olduğunu bilirdim.
Sırt çantamın içini son kez kontrol ettikten sonra ihtiyacıma yarayacak bir şeyler olup olmadığını anlamak için tekrar kısa bir göz attım. Peter ve Monica neredeydi bilmiyordum muhtemelen kapının önünde beni bekliyorlardı. Her yere geç kalan birisi olarak ona bekletmemi Monica gar
