Daha önce de başım belaya girmişti ama hiçbiri hayatımı tümden değiştirecek ya da bedenime hasar verecek kadar etkili değildi. Birkaç defa ailemden gizlice parti yapmış, babamın almama izin vermediği eşyaları almış ve ondan gizli tatillere çıkmıştım ama hepsi bu kadardı. Tırnağı kırılınca ağlayan biriyken dizlerim soyulmuş bir şekilde kaldırımda oturmak, gözlerimin dolmasına neden oldu ama yaşadığım korkudan olsa gerek yaşlar dökülmüyordu bile.
Babamı aramalı ve her şeyi ona anlatmalıydım. O anlaşmayı gerçekten de yapmamam gerekiyordu. Babamın sözünde kalıp lunaparkta prenses olmaya devam etmeliydim.
Titreyen ellerimle telefonumu çantamdan çıkardım ve rehberime girip favorilerde olan babamın numarasına basmak üzere parmağımı ekrana getirdim ama yapamadım. Babamı her zaman arayabilirdim
