"Sen... Nasıl yani?" Can, benden daha şaşkın bir şekilde cümle kurmaya çalışıp halime baktığında makyajsız olduğumu ve saçlarımın da normalden daha karışık olduğunu hatırlayıp kendime sinir oldum. Neyse ki onu bu halimle bile kekeletecek kadar güzeldim. Güzel olmasaydım bile öz güvenim yeterdi.
Günlerdir varlığını hissedemediğim öz güven ve egom bütün vücudumda gezinmeye başladığında şaşkınlığımı yok edip dudaklarımda minik bir tebessümle Can'a doğru adımladım.
"Gerçekten kaynanan seviyormuş Can. Biz de tam kahvaltı edecektik." Önünde durdum ve gülümsememi tehlikeli bir şekilde genişletip kollarımı hafifçe araladım. "Ee bana sarılmayacak mısın?"
Gözlerimdeki alevi görmüş gibi dümdüz kalmaya devam etmesi beni daha da gülümsetti. Bu daha başlangıçtı canım. Onu gökte ararken yerde bulmam t
