10 gün sonra...
İpek kızdan devam...
Sabah yüzüme değen sıcak ellerle gözlerimi açtım. Bakışlarımı sağıma çevirdiğim de Baran ve Azat gülümseyerek bana bakıyorlardı. Baran "dünaydın anne" dediğin de onun bu konuşma şekli fazlasıyla hoşuma gittiği için "dünaydın oğlum" diyerek onu taklit ettim. Hemen boynuma atlayan Baran'ı doya doya öptüm. Evet vurulalı tam on gün olmuştu. Çok şükür iki gün evvel kolumdaki askı çıkmış omzumdaki dikişler alınmıştı. Bu on gün için de ev ahalisi etrafımda pervane olmuştu. Özellikle Azat ne aşiret toplantısına ne de şirket işlerine gitmişti. Hatta İstanbul'a gidip bir ihaleye girmesi gerekirken kendi yerine Barlas'ı göndermiş ve onun büyük tepkisi ile karşılaşmıştık. Barlas "ana ne diye bir erkek evlat daha doğurmadın?" diye isyan ederken Dilan anne ayağında
