Oflayarak içeri girdiğimde Talip denen herif arkama geçti. "Ceketinizi alayın bayan." Öfkeyle dönüp gözlerine baktım. "Bana bak, uşağım değilsin. Patlatmayım suratına. Bu ne samimiyet?" Talip geri çekildi. Ben de ceketimi çıkarıp astım. Düriye Teyze yanımıza geldi.
"Gençler siz içeri geçin. Ben bir kahve yapayım. İçersiniz."
Merakla sordum. "Düriye Teyze, annemler nerede?"
"Ha, onlar mı? Apar topar karakola gittiler."
Şaşırmıştım. "Ne karakolu?" diye merakla sordum. Düriye Teyze konuşmasına devam etti:
"Şu şırfıntı yok mu? Farah."
"Eee!"
"Onu yakalamışlar."
"Ohh!." çektim içimden. "İnşallah altınları da bulmuşlardır."
"İnşallah kızım. Sen kafana takma." diyerek omzuma dokundu Düriye Teyze. "Haydi geçin içeri, size kahve yapayım."
Talip denen herif sırıttı. "Alev yapsaydı kahvel
