Sevinmek için zamanım yok değil mi? Üzülmek için bana ayrılan zamanda sevinmek bana göre değil de mi?
Benim sorunum neydi bilmiyorum. Ama evren adeta bana oynuyordu.
Gülümsemeden edemdim. İçten bir gülümsemeydi evet ama mutluluktan ne zaman gülümsediğim olmuştu ki?
Adım Evren'di öyle değil mi? Cosmos'un anlamlarından birisi de buydu. Hoş, iki anlamı olan adı bana neden takarlardı ki?
Anlamlarına kadar bana bir anı sunarken şimdi ellerim yukarıda olduğundan kan gitmediği için parmak uçlarım üşümeye başlamıştı bile...
Kansız bedenime olan bu baskı hiçte yararıma değildi.
Hoş, sese karşın kapatmış olduğum kulaklarım ise sanki deli olduğumu vurguluyordu.
Gözlerimi etrafta da gezdiremiyordum. Ağlamaktan nefret eden ben burada da ağlayamazdım öyle değil mi?
Ama yanaklarımdan düşen hain d
