Aybars'dan
Gelmedi, gece gitti bir bahaneyle, geri dönmedi. Odasına gittim, uyumuş. Sessizce geri döndüm. Yanımda kalmayı kabul edip hem de bu kadar kaçıyor olması can sıkıcı. Bugün fazla ileri gittim ki gece yanıma gelmedi ama şimdi öpmeden de durulmuyor ki. Belli ki bir şeylerin tam kararını verememiş ya da bana gerçekten güvenmiyor.
Sabah erken kalktım, dün akşamdan hazırlıkları yapmıştım. Zorlamak istemedim; kendi isteğiyle öpsün, bana gelsin. Ben sürekli yaklaştıkça ürküp geri kaçıyor. Arabaya indiğimde fazla gecikmeden geldi.
“Yüzbaşı, ben şey…”
“Başım ağrıyor Mihra, yol uzun; uyu istersen.”
“Uykum yok yüzbaşı.”
“Gece rahat mıydın bari?”
“Yüzbaşı, yanlış anladın.” dedi. Konuşmadım. Konuşma uzarsa sesim yükselirdi. Kendisi de sustu. Elleriyle oynadı bütün yol boyu. Yaylaya çıkı
