Aybars’dan
Öğrenecek zamanla… Dudaklarının tadıyla çıktım evden. Karakolda öğlene kadar koşturmaca hiç kesilmedi. Öğlen ancak hava almaya çıkabildim. Ne var yani, adamın s*kinde köz unuttuysam? İnsanlık hali, unutulabilir. Dışarıya çıktığımda hava güzeldi, yaz ayları hafiften kendini belli etmeye başlamıştı.
Bizimkileri çardakta otururken buldum, haykırarak yerlere yatıyorlardı. Kim bilir kimin gıybeti dönüyor… Yanlarına gittim, toparlandılar ama Turgay ve Ömer dudaklarını dişliyor, gülmemek için.
“Ne bu haliniz?”
Emre, elindeki kâğıt parçasını uzattı.
“Komutanım, tıpkı babası gibi dedim yavruma, demedikleri kalmadı.” diye sızlandı. Uzattığı kâğıtta ben siyah beyaz bir şey bile görmedim.
“Bu ne lan?”
“Kızım komutanım, aynı babası değil mi ama?” Kâğıdı elime aldım, hiçbir b*k anlamad
