Günüm her ne kadar kötü başlamış olsa da, şu an içimde tarifi zor bir huzur vardı. Çatırdayan şöminenin sıcak alevleri, odanın loş ışığında duvara vurdukça dans ediyordu. Yerdeki pamuk gibi yumuşak halının üzerinde, Kenan’ın dizlerine yaslanmış bir halde oturuyordum. Ateşin kıpırtılarını izlerken göz kapaklarım ağırlaşıyor, uykuyla uyanıklık arasında gidip geliyordum. Başımı Kenan’ın dizine yaslamış, onun elinin saçlarımda gezinişini hissediyordum. Parmaklarının nazik dokunuşları hem içimi ısıtıyor hem de günün yorgunluğunu üzerimden alıyordu.
Bir süre sessizlik içinde, sadece ateşin çıtırtısı eşliğinde öylece kaldık. Ardından Kenan, yumuşak ama kararlı bir sesle,
“Hadi yatağa gidelim, burada uyuya kalacaksın,” dedi.
Gözlerimi aralamaya bile üşenerek başımı hafifçe salladım.
“Tamam,” d
