Yarım saat kadar lanet olası bir yol gittiler. Ardından, kamyon garajlarını anımsatan, ağır ve mide bulandırıcı bir rutubet ve pas kokusuyla insanın genzini yakan, loş, kasvetli bir depoya getirdiler. Beton zemini nemliydi, duvarları yosun tutmuştu. Adar Ağa, zincirlerinden boşanmış bir aslan gibi direnmeye çalıştı ama, kol ve bacaklarına yapışan, zebanilik taslayan adamlara bir türlü engel olamadı. Adar Ağa demirden bir iradeye sahip, güçlü ve kaslı bir adamdı, yanındaki adamlar ise azılı, soğuk ve tehlikeliydi.
Adar Ağa: "Derya’yı da mı siz kaçırdınız lan!" Dişlerinin arasından, bir volkanın patlaması gibi kükredi.
Adamın bir tanesi alaycı bir kahkaha attı. Kahkahası o boş depoda iğrenç bir yankı yaptı.
Adam:" Derya da kim lan?"
Adar Ağa: "Sanane .Beni burada niye tutuyorsunuz?"
Ada
