Etrafımda bulunan kalabalık yavaş yavaş dağılmaya başlarken, kapı ağzında onları yolcu ediyor, ayak üstü sorduklara sorulara olağan cevaplar vermek için âdeta akla karayı seçiyordum. Mümkün olduğunca mantıklı cevaplar vermeye çalışsam da onlar, bir o kadar absürd sorular sorarak beni terletiyorlardı. Mesala; adının Hilmi olduğunu öğrendiğim seksenli yaşlarında olan dedenin biri; kızım açacağın dükkanda, eskiden kalma nallarım var, onları da satıversen ya!.Madem müşterisi çokmuş. Malûm eskisi gibi köyde nalcılık olmuyor. Kimsede at kalmadı ki nal çaktırsınlar. Ha kızım! Satıverirsin değil mi! " dedi. Karşısında afalladım kaldım. Gözlerimin içine bakarken," Bre dedem! iki saattir içeride ne konuşuyoruz biz. Yiyecek için kuracağız bu siteyi " demek istesemde aklıma, genel anlamda birçok şeyi
