BÖLÜM 47

1314 Kelimeler

Salih telefonu elimden çekince avuçlarım açık kaldı. Tam tepemdeydi. Bir annenin her daim çocuğunu azarladığı gibi günlük azarlıyor, ağzının içinde halime sövüp duruyordu. Çekti sandalyeyi oturdu karşıma. Telefonu masaya fırlatır gibi önüme sürdü. Göz göze geldik. Gözü göz değildi.  Bakışlarında bıkkınlık vardı. O da tükenmişti. Onu da tüketmiştim. Garsona eliyle işaret etti yanına çağırdı.    Çay istedi. Daha seri olmalarını söyledi. Arka masada kahkahalarıyla müzik sesini bastıran gençleri de tatlı dille uyarmasını dile getirdi. Tabi abi hallederiz diyerek uzaklaşınca ikimizde peşinden baktık. Önce çayı getirdi sonra dediği gibi gençleri uyardı izledik. Tek şekeri attı karıştırdı. Bir yudum aldı. Elinde ki bardağıyla geriye yaslandı. " konuşalım biraz" dedi. Midem yine coşmuştu, i

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE