Sabah sabah yaşanan olaylardan sonra Çiçek hızla üzerini değiştirerek dışarıya çıkmıştı. Eylül'e yakalandığına inanamıyordu! Bu çok utanç vericiydi! Resmen azmış kadınlar gibi mutfakta işi pişiriyordular!
Aptal Çiçek! Aptal Çiçek!
İç sesi durmadan onu azarlıyordu. Bu tür şeylerden hoşlanan bir kız olduğuna hala inanamıyordu? O ne zaman bu kadar ahlaksız bir kıza dönüşmüştü ki?
"Beni beklemeden mi gidiyorsun karıcığım?"
Çiçek duyduğu sesle yerinden zıplamıştı. Bahçenin tam ortasında duruyordu. Allah kahretsin! Niye her seferinde bu adama yakalanıyordu?!
"Çiçek..? Beni görmezden mi geliyorsun sen?" Alpay'ın sesi baya keyifli çıkıyordu. "Hadi ama karıcığım. Beni o güzel yüzünden mahrum etme."
Yanına yaklaştığında Çiçek bakışlarını kaçırmış, yüzünü başka bir yana çevirmişti. Of be!
