Alpay aniden onu belinden tutarak kendisine çekmişti. Dudaklarına alnına dokundurarak "Niye her söylediğimi yanlış manaya çekiyorsun?" dedi. "Sadece senin nerede olduğunu bilmediğimde göğsüm sıkışıyor, sanki nefes alamıyorum. Bunun benden izin istemekle bir alakası yok. Benim sadece senin nerde olduğunu bilmeye ihtiyacım var. Adeta buna muhtaçmışım gibi hissediyorum."
"Peki, tamam. Bir dahakine söylerim o zaman." Çiçek nedense kızardığını hissetti.
"Söz mü?"
"Söz koca adam."
Kollarının arasında küçücük kalan tatlı bedeninin sahibi kocaman gözlerini kırpıştırarak ona alttan alttan bakıyordu. O an göğsünde beliren duygular... çok garip aynı zamanda çok güzeldi. İnsan daha önce hissetmediği bir duyguyu hissettiğinde korkması gerekmiyor muydu? O zaman niye o bu kadar... huzur ve saadet d
