"Hadi ama Çiçek. Günümüzü mahvetmeyelim. Hani sen bu günü tatil yapacaktın. Hem bana akşam yemeği borcun var. O yüzden bu gün akşama kadar eğleniyoruz."
Çiçek biraz şaşırmıştı. Alpay'a baktı. Yüzündeki gülümsemesine aldırmamak lazımdı. İfadesinden itiraz kabul etmeyeceğini kolayca okumak mümkündü.
"Sinemaya gitmek istemez misin?"
“Sinema mı? Beni sinemaya mı götüreceksin gerçekten?!” Çiçek’in sesinde çocuksu bir heyecan belirmişti. Heyecanını gösterdiği için biraz utanmıştıda. Hemen yanakları kızararak ele vermişti duygularını. Eskiden babası sandığı o canavar asla göndermezdi onu sinemaya. Okulda arkadaşları eğlenerek dolaştıklarında o gıptayla onları dinlerdi. Gerçekleşmeyecek bir şeyi hayal etmek kadar insanın canını yakan şey yoktu.
“Evet güzelim. Hadi gidiyoruz. Binanın ikinci ka
