Yol boyu yedi durdu tırnaklarını Elif. Ablasını ne halde göreceğini bilmemenin zavallı korkusu vardı içinde. Kendinde olsa ilk yüzleşme anları telaşa düşürüyordu onu, kendinde değilse sağlığı ne durumda merakı ondan ibaretti.
Hastaneye umduklarından daha kısa sürede vardılar, kalabalık otoparkta bir tur attıktan sonra arabalarına uygun bir yer bulup indiler. Hızlı adımlarla hastaneye yöneldiler, Zahit karısının elini tuttu, elini tutan adamın "Ara şunu da nerde bulacakmışız sor."deyişiyle fark etti. Can'ın yanına kocasıyla, onunla el ele gelmişti. Telefon edecek olmayı bahane edip kurtardı elini, son arayan numarayı aradı. Çabuk cevap verdi Can, hiç sormasına da müsaade etmeden şöyle dedi: "Görüyorum ben sizi, kapının girişindeyim."
Elinde sigarası vardı Can'ın, yanında hastane polisi,
