2018, Aralık
Sabah ezanını ruhu delik deşik, içinde bir acıyla dinledi Elif yatağın içinde. Zahit uyumuyordu, uyandırma alarmı kurmak ona göre değildi, vakitlice uyanmayı bilirdi biyolojik saati. Fakat bugün uyuyası tutmuştu. Ezan bitene kadar zaman tanıdı kocasına Elif ve sonra usulca uyandırdı.
"Ezan okundu kalk hadi."
Zahit, yorgun hissediyordu bu sabah. Soğuk almış gibi, ağır bir gribal enfeksiyona yakalanmış gibi. Hiçbiri değildi, düşünmek yormuştu onu, kalbindeki telaş, tüm bedenini saran korku...
Ezbere hareketlerle peş peşe abdest aldılar, herkes her zamanki seccadesinde kıldı namazını. Zahit uzun uzun dua etti, Elif içi boşaltılmış gibi boş oturdu seccadenin üzerinde. Toparlandı, başındaki örtüyü, elbisesini çıkarıp kaldırdı. Zahit, salona oturmuş bir kitap açmış okuyordu. An
