Turan
Adımlarım hızlı, kasvetli, her biri daha da derinleşen düşüncelerle sarhoş. Lale’nin telefonuna takıldığımda, gözlerim bir an için donuyor. Gözlerim mesajdaki isme kayıyor. Emir.
Bunu biliyorum. Daha önce de duymuştum, onunla ilgili bir şeyler var. Ama şimdi, her şeyin ne kadar derinleştiğini fark ediyorum. Öfkem, beklenmedik bir hızla büyüyor. Emir... Bu ismin arkasında ne var, ne oluyor?
Hızla telefonun ekranını okurum. “Beni unutmadın, değil mi?”
Her kelimesi, her harfi, sanki içimi delip geçiyor. Onun adını zaten hatırlıyordum ama bu mesajla her şey başka bir noktaya kaymış gibi. Ne bekliyor bu adam? Ne istiyor Lale’den?
Telefonu hızla elinden alıp, kendimi tutamadan sorarım: “Ne demek bu, Lale?”
O an, içimdeki öfke, inançsızlık ve korku birbiriyle savaşıyor. Bütün kaslarım
