Güneş tam tepedeydi ama hava soğuktu. Göz alabildiğine beyaza bürünmüş topraklarda esen rüzgarın peşinde sürüklediği tek şey kar kristalleriydi. Havada süzülen kar kristalleri güneş ışıklarıyla temas ettiği anda oraya rengarenk bir görsel şölen çıkarıyordu.
Cennet gibi görünen ama buzla kaplı bir cehennem gibi hissettiren, terk edilmiş bölgede tek bir ağaç dahi yoktu. Dağlar, düzlükler ve donmuş sular. Başka hiçbir şey yoktu. Sessizlik çığlıklarla bölünüyordu. Kız etrafa bakıp çığlıkların kaynağını arıyordu ama bulamıyordu. Hemen yanından geçip giden bedenleri bile fazlasıyla geç fark etmişti. Gidenler gözden kaybolduğunda nereden geldiklerini anlamak için arkasını döndü. Ve onların ardından gelmekte olan mavi gözlüleri gördü. Her biri dağdan aşağı kayarak geliyor, rüzgar gibi geçip gidiy
