Şatodan içeri girene kadar her şey bir yere kadar normal görünüyordu. Ne kadar normal olabilirse, o kadar…
Üç kız, üç erinye, kapıdan içeri girdiklerinde burunlarına dolan, onları rahatsız edecek kadar ağır olan kokuyla sarmalandı. Bu wendigonun aldığı gibi kükürt kokusu değildi. Kızlar daha farklı bir koku alıyordu. Onların bedenine işlenmiş olan, doğuştan sahip oldukları, Tanrıça’nın hediyesi olarak adlandırdıkları Ateş Rune’leri nedeniyle sahip oldukları farklı bir enerjileri vardı. Bu enerji, Ba’al’in enerjisine ek, diğer wendigoların enerjisiyle çarpışıp onlara geri dönüyordu. Suratlarına süratli bir şiddetle çarpan alevden rüzgarlar varmış gibi daha kapının girişinde kasılıp kaldılar.
Kapıdan ondan önce girmiş olanlar, önce kızların neden durduklarını anlamasalar da geriye dönüp ba
