34.Bölüm “Mutluluk”
Yağmur Bakırhan…
Ateş hâlâ görevde ben evde yalnızım. Çalışmak iyi gelmişti bu konuda bir sıkıntı yoktu ama bu üst kat komşum beni her geçen gün daha da tedirgin ediyordu.
Kadın kahvesini içip çıktıktan sonra yukarıda yine gürültü vardı. Halbuki krizim tutmasın sabaha kadar deli dana gibi dolanırım kahveyi birlikte içelim dediği için mecburen eve almıştım. Bakışlarından çok korkuyorum sanki kadının canına kastetmişim ve bakışlarıyla benden intikam almak istiyor gibi ama konuşması çok tatlı. Nasıl bu kadar tezat olabilir ikisi çok değişik geldi bu durum bana. Hiç birşey anlamadım elimi çeneme dayamış mutfak masasında oturmuş bunları düşünürken telefon sesiyle düşüncelerimden çıktım. Arayan Ateş'ti, hemen cevapladım;
“Ateş canım”
“Yağmur damlam nasılsın bir tanem
