BÖLÜM 37

2052 Kelimeler

Sinemis   Savcının odasına girerken tek başımaydım. Daha önce hiçbir yere bu kadar utanarak ve korkarak girmemiştim. Sanki etraftaki herkes o delinin söylediklerini inanmış şekilde bakıyorlardı. Onlara kanıtlamanın tek yolu o kontroldü ama onu yaptıramazdım. Yaşadığım bunca şeyden sonra bir de o muayeneyi geçirmek son nokta olurdu. Yaşayamazdım, ölürdüm… Ali beni o hastaneden kurtarmıştı. Ona bunun borcunu asla ödeyemezdim. O geçekten de benim için her şeyi yapabilecek biriydi. Çınar ve Beril’in yaptıklarını da unutmak mümkün değildi. Beni Beril’in sayesinde bulduklarını unutmamıştım. Gittiğimiz o kayalıkta ağlayarak biraz sakinleşince ilk iş ona teşekkür ettim. “Beni bulmaları için ne kadar çaba gösterdiğini öğrendim. Sana bunun için teşekkür ederim Beril. Teşekkür yeterli değil ama e

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE