1 ay sonra
Kayseri’ye geleli bir ay olmuştu. İki hafta sonra dönecektim, okul başlıyordu çünkü.
Burada geçirdiğim zaman süresince kalbimdeki sızı hariç her şey güzeldi. İlk geldiğimde annemle babamın mezarının başında ağlarken kriz geçirip hastaneye kaldırılmam dışında kötü bir şey yaşamamıştım. O gün, olayların verdiği ağırlık yüzünden bilincimi kaybetmiştim. Hastaneden gözlerimi açtığımda iki gündür uyuduğumu söylediler. Geçirdiğim travma yüzünden kendimi uyumaya zorlamışım.
Babaannem ve Turgut amcalar ne olduğunu hiç bilmediler. Gülçin onlara ne uydurdu bilmiyorum ama bu konuyu hiç açmadılar yanımda. Bana hiç soru sormadılar ve her zamanki gibi davrandılar. Ne daha uzak ne daha yakın…
Efsun ve Beril buraya geldiler birkaç günlüğüne. Bizim evde kaldık onlar kaldığı sürece. Kalbimin s
