***
Damla şok olmuş bir şekilde bana bakarken Özlem'in bakışlarında daha çok hayal kırıklığı yatıyordu. Sanırım benim Elif'ten akıl almama inanmak istemiyorlardı. Okulun bahçesinde oturmuş diğer ders başlayana kadar olayları anlatmaya karar vermiştim. Fakat karşılaştığım bu tepkilerle kararımın doğru olup olmadığını sorguluyordum.
"Ne yani sen şimdi bu yarım akıllının fikrine uyup Kaan denilen çocuğa ulaşmaya çalışacaksın öyle mi?"
Damla abartılı bir şekilde elini kaldırarak telefonundaki oyuna gömülmüş olan Elif'i gösterdi. Ama Elif onun aşağılamasına bile takılmadı. Ben kafamı aşağı yukarı sallarken tepkisini ölçmek için Özlem'e baktım fakat konuyla ilgileniyormuş gibi görünmüyordu bile. Elimdeki kalemle Özlem'in dikkatini çekmeye çalıştım.
"Özlem sen yapma bari. Yardımınıza ihtiyacı
