***
Elimdeki poşetleri sallayarak boş sokakta yürürken aklımı da az önce çıktığım markette bırakıp gelmiştim. Neden bu kadar ısrarcı davranıyordu çözemiyordum. Tamam, kardeşi onun onaylamadığı bir şeyi yapmış olabilirdi ama onu bu şekilde cezalandırmak akla mantığa uymuyordu. İçimde biriken şüpheler o kadar fazlaydı ki arkama dönerek peşimde olup olmadığını kontrol etme gereği duymuştum. Hiç kimse yoktu..
Nefesimi dışarı üfleyerek cebimden çıkardığım anahtarla kapıyı açtım ve içeri girdim. Her şey bıraktığım gibiydi. İrem hayalet görmüş gibi bembeyaz kesilmiş yüzüyle oturduğu yerden dışarıyı izlemeye devam ediyordu. Elimdeki eşyaları mutfak masasına bıraktıktan sonra akşama ne yemek yapacağımı düşünmeye koyuldum.
Hiç beklemediğim bir anda kendimi annemin bırakıp gittiği boşluğu tamamlar
