***
Çok mu geç kalmıştım? Ya da kader ağlarımızı örerken bilerek bütün iplerin dizilişini bozmuştu. Çünkü hiçbir zaman doğru zamanı yakalamamız mümkün olmazdı. Büyük bir deprem olmuştu ve ikimiz de enkazın derinliklerine gömülmüştük. Mert ve benim aramdaki tek fark; onun yıllardır bu enkazın içinde yaşadığıydı. Şimdi suların altında kalmıştım. Banyonun açık kapısından görünen küvetin dibindeydim. Üstelik beni orada bırakan Mert'ten başkası değildi.
"Beni buraya veda etmek için mi getirdin?"
Bakışlarındaki soğukluğu görünce istemsizce dudaklarımdan kendimi bile dehşete düşüren korkunç tebessüm kopmuştu. "Her şeyin sonundayken bile duvarlarını üzerime yıkmaktan çekinmiyorsun. Bu kadar acımasız olamazsın." Artık her şeyin sonundaydık. Onu intikamın pençesinden çekip alamayacağımı anlamıştı
