***
Burnumdan akan sıcak kan ağzımın içinde metalik tat da bırakmıştı aynı zamanda. Aniden düştüğüm için çabuk toparlanamamıştım. Ensemde hissettiğim bir el beni havaya kaldırdığında gözlerimin önünde dönen manzara da sabitlenmeye başladı. Dizlerini yere koyarak oturan İrem korkuyla bana ve Mert'e bakıyordu. Bakışları ikimiz arasında mekik dokusa da ne olduğunu çözememişti. Ensemdeki elin Mert olduğunu anladığımda hızla kendimi geri çektim. Burnumdan damlayan kan üzerime ve halıya damlarken elimle engel olmaya çalıştım bu sefer.
"Melek burnun kanıyor, kıpırdama sakın. Abi hastaneye götürelim çabuk." Hayır, sabahı açar açmaz kendimi hastanede bulmak istemiyordum. "Hastaneye falan gerek yok, iyiyim ben." İrem ayağa kalkmış telaşlı bir şekilde aranıyordu. Burnumun kanını kesmek için bir şey
