Tak tak tak!
Yav akşam akşam kim çalıyor kapımı?
Zaten kalbimin kapıları kırılmış kırıkları toplamak yine ben garibe kalmış!
Kapıyı açmak için merdivenlerden koşarak indim ve açtım.
Karşımda Cihan ve Yeter ikilisini görünce, kapıyı açık bırakıp arkamı döndüm. Sahneye çıkacağım ve hazırlanıyorum. Duyduklarımın gerçekçiliği hakkında beynim kavga ediyor.
İki kısma ayrıldılar; hayal dünyam muhakkak gerçek gibi bir cümle kurarken, aklım bekle ve gör diyordu.
Bir kaç adım atmıştım ki, Yeter koşarak sırtıma atladı. Gelirken bağırdığı için hazırdım tabi ki.
Bacaklarını belime dolayıp kollarını boynuma doladığında, bende bacaklarından kavradım. İkimizde kahkaha atarken Cihan seslendi arkamızdan.
"Siz gerçekten birbirinizin ilk aşkısınız. Ben Bahadır'ın sırtına atlasam, yumruğu yerim."
Kısa
