AKIN’DAN…
Belimdeki ağrıya uyandım. Gözlerim o kadar acıyordu ki açtığımda nerede olduğumu anlamak için birkaç saniye odaklanmam gerekti. Hastane odasındaydım. Gözlerimi etrafta dolandırdım bir sürü cihaza bağlanmıştım ve cihazlardan birinin ritmik sesi duyuluyordu.
Ne olduğunu hatırlamak için hafızamı yokladım evet ameliyata girmiştim Nisan tanıdıgı bildiği bütün fizyoterapistleri cerrahları derleyip toplayıp getirmeyi başarmış ve beni ameliyata aldırmıştı. Sonra hatırladığım bambaşka bir gerçekle acıyla irkildim ameliyata girmeden önce Umut’la benim konusmalarimizi duydu.
Kalkmak için hareketlendim canım daha çok yanınca inledim sanırım bağlı olduğum cihazlardan biri sinyal verdi içeri kapı açıldı bir hemşire girdi.
“Akın Bey durun ne yapıyorsunuz?” dedi.
“Kalkmalıyım. Kalkmalıyım”
