Ölen bir aşk vardı tam önümde, bile isteye işlenen bir cinayetin kurbanıydı. Bu yüzden içimde yaşadığım bir yas vardı. Bir yanım öfke dolu diğer yanım hüzün doluydu. Biz birbirimizi bitiriyorduk. Öyle güzel bitiriyorduk ki kimse durduramıyordu. Çünkü beni hiçbir zaman affetmeyecekti. Bu öyle büyük bir acı kabullenmesi öyle büyük bir yıkımdı ki....
Gözlerine her baktığımda onu yenen gerçekleri görebiliyordum. Olanları unutamayacağını biliyordum, benden hoşlanması ya da beni istemesi bu gerçekleri değiştirmiyordu. Aramızdaki çekim, bizi her defasında birbirimize çekip gerçekleri bir anlık unutmamız haricinde bir işe yaramıyordu. Çünkü ikimiz gerçeklerden bu şekilde kaçıyorduk. İçli bir nefes aldığımda elimi yüzüne yerleştirdim.
Ellerime batan sakallarının sızısı içime işledi. Uzanıp yanağ
