Alparslan Ulusoy
Şaşkınlık... Hayal kırıklığı... Öfke... Bunca yıldır sakin geçen hayatımın, son birkaç aydır vazgeçilmeyen duyguları tam olarak bunlardı. Beni bu hislerle Beren tanıştırmıştı, o hayatıma girdiğinden beri tüm saydıklarımı sırasıyla yaşamıştım.
Çocuğum olacağını öğrenince büyük bir şaşkınlık yaşamıştım. Hayatımın şokuydu esasında. Tam her şeyi hazmetmiştim ki o bebeğin kusursuz sayılacak hazırlıklar sayesinde dünyaya geldiğini öğrenmiştim. Bu sefer büyük bir hayal kırıklığı yaşamış, tarifsiz bir öfkeyle kuşanmıştım. Öfkem dinmiyordu. Belki ilk öğrendiğim günlerdeki gibi yakıp yıkıcı değildi ama yine de geçmiyordu. Dengesiz bir adam olup çıkmıştım, ne istediğime bile karar veremiyordum.
Aslında esas neden öfke değil, hayal kırıklığıydı. Çok büyük bir hayal kırıklığı yaşam
