KAYIP VARİS

Rün Diyarı Yazardan Çok eskiden Rün Diyarı denilen bir yer vardı. Bu diyar uçsuz bucaksız dağlara uzanır, sınırlarını kimse bilmezdi. Çünkü ne kadar kalabalık olursa olsun, sanki bulunduğu toprak gitgide genişlerdi. Bu durum, doğanın orada yaşayan insanlara bir teşekkürü gibiydi; zira halk, toprağa ve ondan çıkanlara çok kıymet verirdi. Hatta üstadlar, toprakta buldukları kutsal madenlere "rün" adı verilen bir mühür oyarak hepsinin işlevini ön plana çıkarırlardı. İçlerinden özellikle bakır taşı çok yaygındı ve buna oyulan üstadın rününe göre şifası da o kadar tesirli olurdu. Bunu keşfeden Rün halkı, daha çok bilgeden ders alıp şifacı olmaya çabalardı. İnsanlar canla başla çalışır, halkın bu yardımseverliği dilden dile dolaşırdı. Şifa dağıtan bu insanlar, kısa sürede tüm gezegende adlarından söz ettirmişti. Tabi bu ülkeyi sevenlerin yanı sıra hasetle bakanlar da çoktu. Mesela Bataklık Diyarı'nın hükümdarı Yosun ile komutanı Pire bu durumdan hiç hoşnut değillerdi. Çünkü kendi diyarlarında yosun ve bataklık bitkilerinden başka hiçbir şey yetişmezdi. Aslında eskiden orası da mükemmel bir yerdi; hele o bataklık denilen, eskiden temiz derenin aktığı ve lotus çiçeklerinin açtığı dönemde... Lakin Yosun —namı diğer Lotus— Rün Diyarı'nın şimdiki kralı onu reddedip Rün ülkesinin kraliçesiyle evlendiğinde, içindeki lotus çiçeği ölmüş ve yosun bağlamıştı. Böylece Lotus Diyarı günde güne Bataklık Diyarı'na dönüşüvermişti. Bu gezegende kral değil, kraliçe eş alırdı ve doğan kız çocuk varis olurdu. Rün Diyarı Kraliçesi Yaprak gibi... O, ilk doğan ve ilk kız çocuk olarak varis olmuştu; ondan sonra doğan erkek kardeşi de ordunun komutanı olmuştu. Bu, değişmez bir kaideydi. Hatta kraliçenin kız çocuğu olmazsa akrabalardan kimin kızı varsa taht ona geçer, erkek yine komutan olmaya devam ederdi. Ama kraliçe olacak kızın erkek kardeşi varsa o başkomutan olurdu; yani komutan bulmak zaten zor değildi. Velev ki öyle de olmuştu. Yaprak'ın erkek kardeşi başkomutandı ve eşiyle evleneli çok oluyordu. Bir oğulları olmuş ve adını Berk koymuşlardı. Berk beş yaşına ulaşmış, şimdiden kendini muhafız olmaya adayacağını söylüyordu. Halası Kraliçe Yaprak ise hamileydi ve yeni bir varis doğacaktı. Berk sürekli halasının karnını okşar, bebeğin kız olacağını ve onunla bir gün evleneceğini söylerdi. Yaprak'ın kocası halktandı; ancak genç yaşta muhafız olmak için orduya atılmış, çok çalışkan ve maharetli biriydi. Yaprak damat seçeceği zaman halkın arasına karışmış ve kocası Akın'ı haksızlığa uğrayan birine yardım ederken görmüştü. İlk görüşte aşık olmuş, onun merhametli bir kral olacağını o gün anlamıştı. Akın sadece halk içinden biri değildi; eski bir krallığın kanını taşıyordu ve krallıkları yıkıldıktan sonra kardeşine şifa bulmak için Rün Diyarı'na göçmüşlerdi. Anne ve babaları bu yolculuğa dayanamamış, hastalıktan ölmüştü. Akın, Bataklık Kraliçesi'ni reddettiği için kendi ülkesinin mahvolduğunu biliyordu, fakat kabul etse de aynı sonu yaşayacaklarını sezmişti. Bu yüzden az sayıdaki halkı ve erkek kardeşiyle buraya sığınmıştı. Kendisine yuva ve aş veren bu diyar için minnetle orduya katılmıştı, ama soylu kanının kendisine bambaşka bir kader açacağından habersizdi. Akın da Yaprak'ı fark ettiği an ilk görüşte vurulmuştu. Daha Yaprak'ın prenses ve varis olduğunu bilmeden aşklarını yaşamışlar, zaman gelip tahta çıkacağı anda Yaprak gerçeği açıklamıştı. Sevgi gerçek olduğundan aralarındaki bağ kopmamıştı. Yaprak ile Akın evlenip kral ve kraliçe olarak tahta geçtiler. Akın'ın ailesinden sadece kardeşi kaldığı için Yaprak onu saraya aldırmış ve bir makam vermişti. Ama Karun, Akın gibi değildi; kendisi gibi kötülük barındıran Sarmaşık adında bir kadınla evliydi. Tek amaçları krallığı ele geçirip kendi yönetimlerini kurmaktı. Fakat bunun ön araştırmasını yaparken bile krallığı içten asla yıkamayacaklarını anlamışlar ve sinsi bir şekilde beklemeye karar vermişlerdi. Çünkü halkın varis olarak kabul etmesi için tek şart bir kız evlattı; aksi takdirde hak iddia edemezlerdi. Kraliçe Yaprak ile aynı anda hamile kalan Sarmaşık'ın kızı Gülistan'dan sonra doğdu. Üstadlar ve bilgeler, Gülistan'ın doğduğu gün işaretin belirmesiyle bir kehanet ortaya koydular. Buna göre Gülistan yirmi yaşına vardığında rün taşıyıcısı olacak, bütün madenlere dilediği rünü oyarak karanlığı sonsuza kadar yok edecekti. Normalde üstadlar bakır dışındaki madenlere sadece belirli mühürleri kazıyabilirdi, ama Gülistan bunu bu gezegende tek yapacak kişiydi. Annesi Yaprak'ın rün konusundaki gücü ile babasının kayıp krallık soyu birleşince böyle kudretli bir varlık doğmuştu. Sarmaşık ve Karun kıskançlıktan kudurmuş, o günün akşamı Sarmaşık da doğum yapmıştı. İstedikleri gerçekleşmiş ve bir kızları olmuştu, lakin çocukta hiçbir fevkalade güç doğmamıştı. Kraliçe Yaprak, her şeyin farkında olmasına rağmen kocaman bir merhametle bebeğe "Biricik" adını koydu; çünkü bu masum yavrunun, o hırslı insanların kötülüklerinden uzakta kalmasını diledi. Sarmaşık ve Karun bunu anlamayacak kadar kör oldukları için tahta hak kazandıklarını sanıyorlardı; halbuki sadece kraliçenin hoşgörüsü yüzünden iyi muamele görüyorlardı. Gülistan'ın doğumunu duyan Berk saraya koşmuş, halasının huzuruna çıkıp kucağındaki bebeğin küçücük elini tutmuştu. Bu temas, aralarında kader eşi olduklarını gösteren ufak kıvılcımlar saçarken, bunu o an sadece Yaprak görmüştü. Yeğeni ve evladı için en güzelini dileyerek içinden dua etti; Berk, Biricik'i de ilk gördüğünde sadece kız kardeşi olarak benimsedi. Yaprak, Biricik'i de emzirmişti ki anne babasından kötülük bulaşmasın, saf kalsın. Bebekleri birbirinden hiç ayırmadı; çünkü onu Sarmaşık ile Karun'un ellerine bırakırsa heder olacağını biliyordu. Hırstan gözü kör olan bu kişilerin sevdiklerini bile hiçe sayacağını hesap edememişti. Gerçekten sevselerdi ihanet etmezlerdi zaten. Bebekler tam kırk gününü doldurduğunda krallık hain bir saldırıya uğradı. Bataklık Kraliçesi'ne Rün Diyarı'nın gizli kapılarını açan, hiç şüphesiz Karun ve Sarmaşık'tı; ancak kendi suçlarını örtbas etmek için başka diyardan gelen insanları da harcayarak tüm dikkati başka yöne çektiler. Krallık alarma geçtiğinde Yaprak lohusalığın verdiği panikle bebeğini başka bir diyara ışınladı. Bataklık Kraliçesi Yosun ve komutanı Pire ağır kayıplar verilerek püskürtüldükten sonra, Yaprak kızını geri getirmek için ışınlama rünlerini denediyse de başarılı olamadı. Üstadlar şifa rünleri oyarak kraliçenin zayıf bedenini güçlendirmeye çalıştılar, ancak minik prensese bir türlü ulaşılamadı. Yaprak'ın doğumla tükenen enerjisi, yaptığı güçlü koruma kalkanı ve ışınlama rünüyle tamamen bitmişti. Kırk günlük yeni doğum yapmış bedeni bu ağır yüke dayanamamış ve kraliçe üzüntüden bayılmıştı. Günler sonra kendine geldiğinde ayağa kalkmak zorundaydı; halkına sahip çıkacak ve kızını bulacaktı. Kral ve kraliçe dört bir yana gönüllü muhafızlar gönderdi, ancak yıllar süren arayışlar eli boş döndü. Bir anne yüreği çocuğunun ölmediğini hissediyordu, ama izini bulamıyordu. Ya karşı bir tılsım yapılmıştı ya da kızları Rün Diyarı'ndan çok uzakta olduğu için gücü henüz tetiklenmemişti. Buradaki madenler ve insanlar nasıl bu diyarın ekosisteminden besleniyorsa, Gülistan da bu berrak havayı soluyamadığı için gücünü dışa vuramıyordu. Tek duası kızının mutlu olmasıydı. Bir gün elbet kavuşacaklarına inanıyordu; o günün ne zaman geleceğini bilmese de sabırla beklemeye devam edecekti.