Yıllardır küçük bir aileye sahip olduğumu düşünürken bunca kalabalıktan başım dönmüştü “Rahatsız değilim baba, bunca akrabaya sahip olduğumu bilmiyordum”
“Annenle evlenmeye karar verdik onu hala çok seviyorum”
“İkiniz mutluysanız bende mutlu olurum, annem çok çekti tekrar üzülmesine katlanamam”
“Merak etme kızım onu her zaman çok sevdim” diyerek annemin yanına gidip beline sarıldı.
Anneme baktım sanki on yedi yaşına geri dönmüş gibiydi, onu ilk kez bu kadar mutlu görüyordum. Yemekler yendi, kahveler içildi kalabalığın dağıttığı ev toplandı hepsi aynı anda gitti. Otursam da seslerden kendimi yorgun hissediyordum kollarımı kocama uzattım kucakladı, yatağımıza yatırıp yanıma uzandı.
“Her anımı seninle geçirmeye buralara o kadar çok alıştım ki, tekrar turnelere çıkacağıma üzülür oldum”
“
