Trabzon'un o kasvetli soğuk havası, gözlerimi kapatıp hafifçe gülümsedim. Belki de aldığım son rahat havaydı bu, çünkü birazdan üzülüp kırılacaktım, canım yanacaktı ama kocamın elini hiçbir zaman bırakmayacaktım. Bu evliliği başta istemesem de şimdi Bora için herkesi karşıma almaya hazırdım. Belki benim için nankör diyeceklerdi, sırf bir adam yüzünden ailesini karşısına aldı diyeceklerdi ama ben her zaman Bora'ya olan aşkımı galip gösterecektim. Ne kadar aklıma getirmemeye çalışsam da kan döküleceğini biliyordum, sıkıntılı bir nefes verip koltuğuma iyice sindim. Bora gerginliğimi azaltmam için elimi okşuyordu ama bu pek etki etmiyordu. Bayraktar konağına yaklaştıkça içimdeki panik dalgası büyüyordu, nefes alış verişim düzensizleşiyordu.
"Mela.. sakinleşsen mi artık sevgilim." Bora'ya bakt
